12-08-07

Clinton en Obama slijpen messen

decoration
Barack Obama valt op in de Democratische voorverkiezingen voor het Amerikaanse presidentschap. Maar concurrent Hillary Clinton verstevigt haar koppositie.

Als Hillary Clinton en Barack Obama dezer dagen op hetzelfde podium staan voor weer een debat tussen de Democratische presidentskandidaten, doen ze beleefd en lachen om elkaars grappen. Daarbuiten negeren ze elkaar en slijpen hun messen.

Eergisteren waren er geen bijtende opmerkingen tussen de twee op het eerste debat uit de geschiedenis dat aan homokwesties gewijd was. Dat lag aan de opzet van de organisatoren, die de zes Democraten – de twee andere kandidaten hadden zich afgemeld – apart ondervroegen. Clinton en Obama hielden hun verzet tegen het homohuwelijk vol, maar ze spraken zich uit voor geregistreerde partnerschappen.

Toch is de tijd voorbij dat de twee koplopers elkaar alleen met fluwelen handschoenen aanpakken. Clinton gooide de strijd zo’n drie weken geleden open in een ander debat. Daarin kreeg Obama de vraag of hij in het eerste jaar van zijn presidentschap leiders van ’vijandige staten’ zoals Iran en Noord-Korea zou ontmoeten. Ja, beloofde Obama. „Het is een schande dat we nog niet met hen hebben gesproken.”

Clinton rook haar kans om Obama als te onervaren op buitenlands beleid weg te zetten. Zij beloofde om niet „op zo’n hoog niveau een ontmoeting te beleggen voordat je weet wat de intenties van de ander zijn. Ik wil niet voor propagandadoeleinden worden gebruikt.” Op campagne in de staat Iowa zette ze daarna Obama’s belofte weg als „onverantwoordelijk en, eerlijk gezegd, naïef”.

Zijn adviseurs, die na het debat de ’fout’ van de senator uit Illinois nog probeerden recht te praten, gooiden het daarop over een andere boeg. Hij was niet naïef. Clinton wou niet breken met de huidige buitenlandse politiek, waarin iedereen of vriend of vijand was. De voormalige first lady was ’Bush-Cheney light’, terwijl Obama een nieuwe aanpak vertegenwoordigde.

Om de indruk te ontkrachten dat hij te soft was, gaf Obama kort daarna een toespraak waarin hij vertelde dat hij Amerikaanse troepen Pakistan in zou sturen om daar de terreurkampen van Al-Kaida aan te pakken. Als president Musharraf het niet zelf deed „dan zullen wij het doen”.

Tijdens een debat eerder deze week kreeg Obama scherpe kritiek te verduren, onder andere van Clinton, voor die rede en voor opmerkingen over het gebruik van atoomwapens. Opnieuw viel het woord ’onverantwoordelijk’. Je kon zo maar niet op campagne speculeren over militaire acties tegen een bondgenoot, klonk het.

Onder groot applaus sloeg Obama terug. Hij vond het ’amusant’ dat Clinton en andere kandidaten dachten hem de les te kunnen lezen over buitenlands beleid. Zij hebben immers „de grootste buitenlands-politieke blunder van onze tijd mogelijk gemaakt”, door voor de Irak-oorlog te stemmen. Zijn campagne-team dacht Clinton voor het eerst in de verdediging te drukken.

Maar peilingen wijzen uit dat Clinton de voorbije weken haar voorsprong op Obama verder heeft vergroot. Tussen de twee zit intussen een verschil van 22 punten. Het gat is haast twee maal zo groot als een maand geleden.

Obama heeft onder links een trouwe aanhang opgebouwd. Maar de partij als geheel voelt zich voorlopig het best bij de ’ervaren’ Clinton. Zelfs Obama’s strategie om de partij steeds op Clintons eerdere steun aan de impopulaire Irak-oorlog te wijzen, werkt niet. Met 56 tegen 36 procent vertrouwen Democraten als het om Irak gaat meer op haar.

decoration

14:00 Gepost in Algemeen | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.